Op weg!

De groep met kwijlende hyena’s cirkelt om de auto heen, alleen op afstand gehouden door de leeuw die zich op de motorkap heeft gesetteled. Tot zover geen probleem, ware het niet dat er een baviaan zijn toevlucht gezocht heeft in de auto. Ik weet het, het slaat natuurlijk nergens op maar ik heb nog geen enkele mogelijkheid gehad om het aan de werkelijkheid te toetsen dus kan je fantasie in de aanloop naar deze trip de vrije loop krijgen. Overigens zou het voor mij natuurlijk geen enkel probleem zijn, ik heb alle Tarzanfilms in mijn jeugd zeker twee keer gezien dus ik ben uitstekend voorbereid op dit soort mogelijke situaties….

De trip begon zo’n 17 uur terug toen Suzan zo lief was om ons naar Schiphol te chaufferen. Even later verschijnen ook Rob en Miranda en is het gezelschap voor de komende maand compleet. Spookverhalen over topdrukte en wachttijden ten spijt staan we 25 minuten later voorbij de douane klaar om de komende 2,5 uur te doden. Plichtsgetrouw als altijd zijn we toch maar weer de geachte 3 uur van tevoren op komen dagen en zoals als altijd bedenk ik me dat het best een uurtje later had kunnen zijn.

De vlucht naar Londen vertrekt van de polderbaan en dat is zo’n eind taxiën dat ik me afvraag of het niet sneller is als hij maar gelijk doorrijdt in plaats van al dat lastige gedoe van opstijgen en landen. De plas water tussen beide landen maakt dat een slecht plan en dus stijgen we keurig op tijd op om voor je het weet weer te landen.

Er wordt gestaakt door British Airways en om die staking te breken hebben ze vliegtuigen inclusief bemanning van Qatar gehuurd, een maatschappij die bekend staat om uitstekende service. Andere passagiers spreken over een zeer geslaagde upgrade. Als we de vertrekhal in lopen staat er echter een Boeing747 van de Britse luchtwegen klaar dus voor ons geen upgrade. Er wordt ingecheckt en weer verbaas ik me over de verschillende varianten. Als eerste mogen goldclass travelers, skymembers, businessclass travellers, AH bonusmiles spaarders en Iron cross dragers…Wij van de cattle class wachten geduldig tot de elite zich heeft gemeld. We bereiden ons voor op middelmatig eten en bijbehorende service maar dat valt alleszins mee. Het eten is heerlijk en de stewardess vraagt hoeveel flesjes wijn we willen hebben om komende vlucht comfortabel door te komen. De piloot besluit tot een harde Brexit en vertrekt met een vaartje van 1000 kilometer uit Europa.


Geef een reactie

%d bloggers liken dit: